Witold Repetowicz

Gazeta Wyborcza ogłosiła kilka dni temu rewelacje, iż … polscy studenci wspierają terrorystów. Bardzo mnie to zaciekawiło i gdy poznałem szczegóły to przysłowiowa szczęka mi opadła. Nie będę się rozwodził dlaczego nie zdziwiła mnie taka manipulacja akurat tego organu niemniej warto odnotować jak wielkie spustoszenie w percepcji tzw. opinii publicznej powodują takie akcje. Gdy czytałem komentarze internautów na Onecie do tej informacji mogłem się o tym przekonać. Większość nie wiedziała o co chodzi. W zasadzie komentarze można było podzielić na dwie grupy: jedni – tzw. antyamerykańska sfora, przeważnie złożona ze smarkaczy którzy z wypiekami na twarzy klepią te pacyfistyczne, antyamerykańskie i antyizraelskie głupoty i powtarzają modne slogany bo to trendy, ale nie są zdolni do większego wysiłku intelektualnego - od razu uznała, że skoro ta organizacja jest wpisana przez USA na listę organizacji terrorystycznych to musi być OK bo to przecież USA „to największy terrorysta”. Drudzy, zmanipulowani przez Wyborczą, uznali że to pewnie jacyś islamscy terroryści, bo mieli w nazwie mudżahedini i w dodatku chodzi o Irańczyków. Tak czy owak pewnie ambasada Iranu była zadowolona z takiego miodu na jej uszy.

O co bowiem chodzi? Najpierw wersja Wyborczej: terroryści irańscy z organizacji Mudżahedini Ludowi finansują wyjazd polskich studentów (w dużej liczbie) do Paryża, ci płacą grosze ale w zamian za obowiązek wzięcia udziału w manifestacji mudżahedinów. Studenci jadą się pobawić ale przy okazji wesprą terrorystów- wg Wyborczej to skandal. Doprawdy?

Radio Erewań … przepraszam, Wyborcza…. „myli się”. Po pierwsze manifestacja nie może być organizowana przez Mudżahedinów Ludowych, a ściślej Modżohedin-e Khalq-e Iran, bo oni nie działają we Francji tylko mają swoje bazy w Iraku. Natomiast we Francji działa powiązana z Mudżahedinami Ludowymi ale odrębna organizacja, nie mająca celów wojskowych, tj. Narodowa Rada Oporu Iranu. Wyborcza oczywiście „zapomniała”, że Narodowa Rada Oporu, kierowana przez Miriam Radżami, której jakoś nikt, poza reżimem irańskim, nie ściga za terroryzm, została skreślona z listy organizacji terrorystycznych Unii Europejskiej. Okoliczności wpisania jej na listę USA są też interesujące. Stało się to za Clintona, który bezpodstawnie sądził że dzięki temu gestowi uda się doprowadzić do jakiegoś zbliżenia z reżimem irańskim. Był to czas prezydentury Chatamiego, bezpodstawnie ogłoszonego „wielkim reformatorem” i kraje UE prześcigały się we włażeniu do pewnej części ciała reżimu z Teheranu z ustami ociekającymi ślinką na kontrakty na tym bardzo atrakcyjnym skądinąd rynku. I Clinton nie chciał zostać w tyle. Ale jak to w historii amerykańsko-irańskich stosunków nie raz już bywało wyszło wielkie g…. . Warto też zwrócić uwagę, że był to też czas gdy Strażnicy Rewolucji (Pasdaran) krwawo pacyfikowali prodemokratyczną rebelię na Uniwersytecie w Teheranie. Ale Wyborcza nie pisze o terroryzmie Pasdaranów, woli pisac o terroryzmie Mudżahedinów Ludowych.

Jak to fajnie brzmi – mudżahedini, wszyscy wiedzą od razu o kogo chodzi – o islamistów. Pasdaran to nie wiadomo co ale mudżahedin to wiadomo. Bynajmniej. Mudżahedini Ludowi Iranu nie mają nic wspólnego z afgańskimi mudżahedinami. To organizacja powstała w latach 70-tych w Iranie, w opozycji do szacha. Jej ideologia opierała się na dziwnym połączeniu marksizmu z progresywnym islamem. Dokładniejsze wyjaśnienie tego wymagałoby odniesienia, i to dłuższego, do historii obecności ideologii lewicowej i komunistycznej w Iranie. Zaznaczę więc tylko że nie można przykładać do tego polskiej miary. Mudżahedini z fedainami (niezależnymi od Sowietów komunistami) obalili szacha a następnie zostali wyeliminowani przez Chomeiniego, któremu do władzy pomógł dojść najdurniejszy prezydent USA – Carter. Ten sam co dziś brata się z Hezbollahem i który jest pokojowym noblistą i który, wg niektórych Irańczyków, polecił CIA zamordować szacha na stole operacyjnym.

Po rewolucji pierwszym prezydentem Iranu został związany z mudżahedinami Abdolhassan Banisadr. Gdy tylko Chomeini się umocnił zaczął eliminować konkurencję. Banisadr z liderem mudżahedinów Massudem Radżawi w ostatniej chwili zbiegli do Turcji (gdyby nie zbiegli zostaliby zamordowani jak wielu innych).

Lata 80-te to historia bezwzględnej wojny między obiema stronami. Oczywiście Radżawi paktował z Husseinem, miał bazy w Iraku, i dokonywał zamachów ale co robiła druga strona? 20 czerwca 1981 r. Chomeini krwawo rozpędził demonstrację mudżahedinów - zabito kilkaset osób. Było to przed ucieczką mudżahedinów do Iraku. Zaczęły się represje ale i odpowiedź nadeszła szybko: 28 czerwca siedziba Partii Republiki Islamskiej (organizacja ludzi Chomeiniego) została wysadzona w powietrze przez mudżahedinów. W zamachu zginęło kilkudziesięciu wysokich funkcjonariuszy reżimu. Dwa miesiące temu bomba mudżahedinów zabiła prezydenta i premiera Iranu. Warto zaznaczyć, że ręce tych „ofiar” ociekały wiadrami krwi.

Oczywiście, zaangażowanie mudżahedinów w wojnę iracko-irańską i stosunki panujące w obozach mudżahedinów nie świadczą dobrze o Radżawim. Czy jednak można wskazać w tym konflikcie jakąś stronę pozytywną? Tam sa same odcienie czerni. W 1988 r. w ostatnim akordzie wojny mudżahedini postanowili wyzwolić Iran w operacji Mersad. Zostali rozbici. I co zrobił Chomeini. Stojący nad grobem starzec postanowił zamordować około 6.000 (słownie: sześć tysięcy) więźniów politycznych, w większości (choć nie tylko) mudżahedinów. Czy Wyborcza o tym wspomina?

W 2001 r. mudżahedini nie podjęli walki z USA po stronie Saddama i dali się internować. Ich obozy znajdują się pod kontrolą USA i mudżahedini nie uczestnicza w działaniach terrorystycznych sunnickich i szyickich fundamentalistów, nazywanych ostatnio przez takie organa jak Wyborcza „bojownikami”. Sadryści czy Al Kaida to bojownicy a mudżahedini to terroryści. Ciekawe.

Obecnie od kilku lat zarówno Massud jak i Miriam Radżawi odcinają się od islamsko-marksistowskiej ideologii i militarnej przeszłości twierdząc że zmieniły się czasy więc i cele. Radżawi twierdza, że obecnie walczą o demokratyczny Iran i prawa człowieka m.in. równość kobiet. Warto podchodzić do tego z dystansem ale również nie wylewać dziecka z kąpielą. Mudżahedini są w Iranie wciąż silni. Jeden z wnuków Chomeiniego związał się z nimi, mają zinfiltrowane irańskie służby specjalne, choć można mieć wątpliwości do jakiego stopnia. To od nich pochodzi większość danych wywiadowczych dotyczących programu nuklearnego Iranu. I średnio co tydzień reżim wiesza jakichś mudżahedinów.

Nie ulega mojej wątpliwości, iż uznawanie mudżahedinów ludowych za terrorystów to nadużycie a artykuł Wyborczej podchwycony przez inne media to manipulacja, ciekawe kto za tym stoi, mogę się jedynie domyślać.