Tytul oryg.: "Is Islam Misrepresented?"

Tlum.: Naniwa-ronin,
saintykio@onet.eu

Niewłaściwy obraz islamu?

Autor: Amil Imani (Faith Freedom International)

Druk i elektroniczne środki przekazu niewątpliwie modernizują nasze życie, ale także kontrolują i kształtują opinie i zachowanie publiki. Siła mediów to względne dobrodziejstwo – z jednej strony pomaga ono obnażyć niesprawiedliwość, zło i niedoskonałość, ale z drugiej może ono masowo dezinformować. Manipulacja i kontrola mediów odgrywa decydującą rolę w państwach totalitarnych; społeczeństwo wolne, aczkolwiek mniej zarzucane wypranymi i spreparowanymi informacjami, wciąż ponosi znaczne ryzyko bycia poinformowanym selektywnie i zdawkowo, lub wręcz zdezinformowanym. Publiczność może być oszukana przez władców ośrodków medialnych, kiedy polityczna poprawność używana jest jako podstęp w celu promocji pewnych idei – w tym przypadku chodzi o promowany przez media obraz islamu, cytowany poźniej i powtarzany ad nauseam przez rozmaitej maści polityków, orientalistów i wszelkich ekspertów wypowiadających się w radio i TV, a także analityków i dziennikarzy piszących do gazet i czasopism. Raz po raz słyszymy albo czytamy, że islam jest religią pokoju – w oczywistej sprzeczności z niepodważalnym faktem, że islam był i jest religią przemocy, od momentu powstania do dnia dzisiejszego. Ten wyświechtany frazes „Islam jest religią pokoju” powtarzany jest nam tak często i od tak dawna, że utrwalił się w wielu nieprzytomnych umysłach jako oczywista prawda.

Poniżej jest tłumaczenie artykułu niemieckiego historyka Egona Flaiga, opublikowanego we Frankfurter Allgemeine Zeitung, z którego powodu Egipt ostatnio zakazał tego wydania gazety. Tłumaczenie jest tłumaczeniem z tłumaczenia na angielski na portalu Western Resistance.

Islam chce podbić świat

Egon Flaig

„Chcemy bowiem znowu wznieść flagę islamu nad tymi krajami, które przez jakiś czas miały szczęście być pod władzą islamu i słyszeć głos muezzina chwalącego Boga. Potem jednak światło islamu zgasło, a kraje te popadły w niewiarę. Andaluzja, Sycylia, Bałkany, południowe Włochy i wyspy greckie to wszystko islamskie kolonie, które muszą wrócić na łono islamu. Morza Śródziemne i Czerwone muszą stać się wewnętrznymi morzami islamu, tak jak to było kiedyś”.

To nie są słowa Al Kaidy, te słowa pochodzą z programu sformułowanego w przemowie przez założyciela Bractwa Muzułmańskiego, Hassana Al Banna. Dziś Bractwo Muzułmańskie ma miliony zwolenników i sięga daleko poza Egipt. Jego intelektualiści pracują w Europie i w Stanach Zjednoczonych, uważa się ich za “umiarkowanych” i tak są traktowani przez media. Odbicie „straconego” terytorium według programu jest przecież częścią planów państwowych, czyli ugrupowań politycznych, dążących do rozszerzenia władzy terytorialnej. Jak może to być częścią programu religijnego? Czy islam to religia podobna do innych?

"Islam's useful idiots" - autorstwa Anil'a Imani'ego z Faith Freedom.

Tlum. Naniwa-ronin (saintyukio@onet.eu)

Długo to trwało, ale wreszcie prominentni politycy zachodnioeuropejscy zaczynają mówić to, co my twierdzimy już od dawna.

W jutrzejszym wydaniu "Bild am Sonntag" ukaże się rozmowa z Sekretarzem Generalnym niemieckiej CDU Ronaldem Pofallą.

Pełen tekst jego wypowiedzi nie jest jeszcze dostępny, ale parę zdań już przedostało się do dziennikarzy "der Spiegel" - "Główną przyczyna religijnie motywowanej przemocy jest islam... Strona muzułmańska musi zaakceptować krytykę.. musimy być gotowi do obrony naszych pochodzących od chrześcijaństwa wartości,.. nie pozwolimy ograniczyć prawa do swobody wypowiedzi przez dzikie protesty gdzieś na świecie."

Takie dobitne wypowiedzi są w panstwie zdominowanym dotychczas przez kapitulanctwo i polityczną poprawność, absolutnym nowum. Ataki na niemieckiego przecież papieża i ostatnia sprawa zdjęcia ze sceny opery Mozarta wzbudziiły w Niemczech ogólne zainteresowanie problematyką islamu, którego nie da się już zaspokoić paroma gładkimi sloganami.

Przyczynek do wykazania, ze rozum i islam nie ida w parze.

"Myśliciele islamu"
Ali Sina
Kraje islamu są dziś najbardziej zacofanymi krajami na świecie. Gdyby nie ropa, byłyby również krajami najbiedniejszymi. Ale muzułmanie nie przestają wszystkim przypominać o „swoich” wielkich uczonych, luminarzach z tzw. „złotego wieku” islamu. Wymieniają takie wielkie umysły jak Zakaria Razi, Abu Ali Sina, Ibn Rushd, itd., którzy tak wiele przyczynili się do rozwoju nauki i do ludzkiego zrozumienia, i stawiają pytania, które już dawno stały się cliché: “Jeśli islam jest w błędzie, jakże ci wielcy ludzie mogli tego nie zauważyć?” “Czyż nie jest wystarczającym dowodem prawdy islamu to, że tak wiele wielkich umysłów było muzułmanami?”
Prawdą jest jednakże to, że ci ludzie, choć urodzeni w islamie, nie byli muzułmanami.

Gdybym miał się założyć, obstawiłbym, że za osiem czy dziesięć lat będziemy mieli nuklearny Iran - mówi w wywiadzie dla "Gazety" John C. Hulsman z amerykańskiej Rady Stosunków Zagranicznych
Marcin Bosacki: Czy Iran, rosnący w siłę w wyniku wojen w Iraku i Libanie i cen ropy, naprawdę chce mieć bombę atomową, czy tylko gra, by uzyskać w toku negocjacji coś w zamian? A jeśli chodzi o bombę, to czy USA, osłabione w Iraku, chcą go na serio powstrzymać? I za jaką cenę?

John C. Hulsman*: Pewne jest, że Iran chce mieć bombę i że Waszyngton nie chce do tego dopuścić. Kłopot polega na tym, że dostępne opcje to może być za mało.

Islam i europejskie wartości
Rozmowa z Wolfgangiem Schäuble
Wolfgang Schäuble, 64-letni minister spraw wewnętrznych Niemiec rozmawia z dziennikarzami „Spiegla” o krytycznej wypowiedzi papieża wobec islamu i granicach tolerancji w stosunku do muzułmanów.
Spiegel: Krytyczne uwagi papieża Benedykta XVI pod adresem islamu wywołały w świecie muzułmańskim gwałtowne poruszenie. Rozumie pan tę falę wzburzenia?

Schäuble: Nie chcę interpretować słów papieża, zwłaszcza, że należę, w cudzysłowie, do tych gorszych wyznawców religii, którzy po wystąpieniu Marcina Lutra odłączyli się od Kościoła rzymsko-katolickiego. Obejrzałem jednak wystąpienie papieża i uważam, że musi być możliwe zacytowanie tekstu sprzed stuleci, jeżeli jest zupełnie oczywiste, że się z nim nie identyfikujemy.


Papież przeczytał fragment średniowiecznego sporu intelektualnego, w którym bizantyjski cesarz Manuel II zarzuca swemu rozmówcy, że prorok Mohamet nakazuje muzułmanom szerzenie wiary za pomocą miecza. Czy nie należy wypowiedzi papieża rozumieć w ten sposób, iż jego zdaniem islam nie zdefiniował swego stanowiska wobec przemocy?

Parę dni temu wspominalem na forum o islamokrytycznym artykule we Frankfurter Allgemeine Zeitung. Natrafić na coś takiego w poważnej zachodnioeuropejskiej gazecie, to naprawdę była sensacja.

Tekst Egona Flaiga pt. "Islam chce opanować świat" (Der Islam will die Welteroberung) nie zawiera wprawdzie niczego, czego nasi czytelnicy by juz nie wiedzieli, ale dla opinii publicznej nie zajmującej się intensywnie tematyką islamu jest doskonałym kompendium samozwańczej "religii pokoju".

Czujny cenzor w Egipcie doszedł prawdopodobnie do takich samych wniosków jak ja, i z dniem dzisiejszym, przywóz wydania FAZ z 16.09.2006 r. do Egiptu jest zabroniony. Powód: Obraza Islamu.

Fragment tekstu:

"Tak jak narodowy socjalizm podzielił ludzi na panów i podludzi wg. kryteriów rasowych, tak zrobił szariat na bazie religii. Jako pierwsza religia światowa, islam stworzył apartheid i dokonał czystek religijnych na gigantycznych obszarach. Pogromy, które miały miejsce w chrześcijańskiej Europie, pozostają daleko w tyle za wyczynami świata islamu."

Jak informuje austriacki portal Tirol.com powołując się na magazyn "Focus", Benedyktowi XVI zwrócono uwagę na możliwe skutki Jego wypowiedzi jeszcze przed wygłoszeniem słynnej mowy w Regensburgu. Papież nie robił jednak tajemnicy z tego, że interesuje go prawda i krytyczny dialog, a nie reakcja, jaką wywołają jego słowa.

Osoby z otoczenia Papieża, stwierdzają, że cytat z wypowiedzi Manuela II Paleologa, był celową próbą wzbudzenia dyskusji nt. wzajemnego stosunku rozsądku, religii i przemocy.

Wypowiedź papieża na uniwersytecie w Ratyzbonie, która tak bardzo rozwścieczyła wyznawców islamu, wzbudziła w Europie zainteresowanie Manuelem II Paleologiem.

Mimo obaw, jakie budzili w nim muzułmanie, bizantyjski władca zapewne nie przewidział, że upadek cesarstwa jest nieunikniony. A już z całą pewnością nie domyślał się, że sześćset lat później papież rozsławi jego imię w niefortunnych dla Stolicy Apostolskiej okolicznościach.

Wypowiedź papieża na uniwersytecie w Ratyzbonie, która tak bardzo rozwścieczyła wyznawców islamu, wzbudziła w Europie zainteresowanie Manuelem II Paleologiem, dawno zapomnianym monarchą żyjącym na przełomie XIV i XV wieku. Był on jednym z ostatnich bizantyjskich cesarzy Konstantynopola, dzisiejszego Istambułu, nim po inwazji Turków Otomańskich w 1453 roku miasto stało się muzułmańskie. To jego słowa przytoczone przez papieża tak oburzyły 1,3 miliarda muzułmanów na całym świecie: "Wskaż mi, co nowego wniósł Mahomet; wtedy znajdziesz tylko to, co złe i nieludzkie, jak choćby to, że nakazał szerzyć mieczem wiarę, którą głosił" – zacytował Benedykt XVI.

Manuel II Paleolog (1350-1425) zwrócił się w ten sposób do wykształconego Persa, z którym prowadził uczone dysputy, prawdopodobnie około 1391 roku (ich zapis znalazł się następnie w książce cesarza "Rozmowy z muzułmaninem"). W latach 60. XX wieku niemiecki teolog libańskiego pochodzenia Theodore Khoury, ekspert z uniwersytetu w Münster, wydał tę książkę z własnymi komentarzami i w tym właśnie opracowaniu dotarła ona do rąk Josepha Ratzingera. Papież podkreślił w swoim przemówieniu, że cesarz "zwraca się w zdumiewająco szorstkiej formie do swego partnera dialogu", zadając mu to pytanie w Siódmej Rozmowie (w sumie było ich 26).

Manuel II Paleolog – człowiek bardzo wytworny, doskonale wykształcony, autor wielu książek i znawca filozofii greckiej – w latach 1391-1425 sprawował rządy nad cesarstwem bizantyjskim. (…) W tym czasie Wschodnie Cesarstwo Rzymskie – założone w IV wieku przez Konstantyna I Wielkiego, na cześć którego zmieniono nazwę dawnego Bizancjum na Konstantynopol – skurczyło się do obszaru samej stolicy i niewielkich otaczających ją terenów.