Deobandi i barelvi
SUNNICI DEOBANDI

Północnoindyjska szkoła Deobandi argumentuje, że powodem upadku islamskiego społeczeństwa jest przyjęcie zachodnich postaw we wszystkich sferach życia. Deobandi twierdzą, że islamskie społeczeństwa zostały uwiedzione przez amoralne i materialne aspekty Zachodu, i z tego względu odłączyły się od pierwotnych nauczań Proroka. Deoband jest miastem leżącym setki kilometrów na północ od Delhi. W 1867 założono tam madrasę (szkołę islamską) nazywającą się tradycją Deobandi. Madrasa Deoband zebrała razem tych muzułmanów którzy byli wrogo nastawieni do brytyjskiego panowania oraz uznawali literalne i surowe interpretacje islamu.

Przez ostatnie 200 lat sunnici bardzo często brali przykład ze szkoły Deoband. Głównym zajęciem deobandi było i jest oczyszczanie islamu ze wszystkich nie-islamskich naleciałości, prawidłowe zaimplementowanie modelu życia przedstawionego w Koranie i w hadisach. Uczeni Deobani są także wyjątkowo anty-Zachodni. Deobandi wywodzą się ze społeczności sunnickiej, jednak nie są nimi do końca. Szkoła nawiązuje do prawodawstwa szkoly Hanafi, ale także do zaleceń założycieli deobandi: Mulana Mohammada Qasima Nanautavi i Maulana Rasheeda Ahmeda Gangohi.

Dziewice w Koranie

Yusuf Ali (muzułmanin) przetłumaczył arabskie słowo "Abkarun" jako dziewice. Tak samo uczynili Marmaduke Pickthall, NJ Dawood, M.H. Shakir oraz team Hilali & Khan (wszyscy muzułmanie). Słowo "hur" (hurysy) pojawia się w Koranie czterokrotnie i zwyczajowo tłumaczone jest jako "dziewice z czarnymi oczyma". Mimo to zdarzają się nieliczni muzułmanie, którzy utrzymują, że nie chodzi o dziewice tylko o anioły. Nie jest to prawdą, bo o tym, że chodzi o dziewice świadczy także kontekst Koranu. Koran 55:72-74 "Hurysy strzeżone w namiotach... Nie dotknął ich przed nimi ani żaden człowiek, ani dżin". Koran 56:22-24 "Będą tam hurysy o wielkich oczach, podobne do perły ukrytej - w nagrodę za to, co czynili". I Koran 56:35-38 "Zaprawdę, stworzyliśmy je w sposób doskonały i uczyniliśmy je dziewicami, kochającymi, jednakowego wieku - dla tych po prawicy" (tłum. Bielawskiego).

Liczba dziewic

Koran nie podaje dokładnej liczby dziewic, jednak czyni to tradycja islamska, a dokładniej hadis odnotowany przez imama at-Tirmidhi (zm. 892 n.e.) w "Book of Sunan" (vol IV, rozdziały "The Features of Heaven as described by the Messenger of Allah" i 21 "About the Smallest Reward for the People of Heaven", hadis 2687). Do tego hadisu odwołuje się także Ibn Kathir, w swoim tafsirze (komentarzu koranicznym) do sury 55, ajatu 72:

"Zostało wspomniane przez Daraj Ibn Abi Hatim, że Abu al-Haytham 'Adullah Ibn Wahb opowiedział od Abu Sa'id al-Khudri, który słyszał Proroka Muhammada mówiącego "Najmniejsza nagroda dla ludzi w Raju jest miejscem, gdzie znajduje się 80.000 służących oraz 72 żony, nad którymi jest gmach udekorowany perłami, akwamarynem, rubinami, i jest tak duży jak od al-Jabiyyah do Sana".

Co na temat islamu powiedział Lama Ole Nydahl

Jesteś Lamo Ole znany jako przeciwnik poprawności politycznej. Uważasz na przykład, że kraje Zachodu nie powinny przyjmować imigrantów z biednych części świata. Opowiadałeś się także przeciwko bombardowaniom NATO w Kosowie. Skąd takie spojrzenie na politykę u buddysty?

- Moim obowiązkiem jako lamy jest nie kierować się tym, co ludzie chcieliby usłyszeć dziś, lecz tym, co może się wydarzyć za pięćdziesiąt lat. To moja praca. Podczas gdy większość myśli o najbliższych wyborach, ja rozumuję raczej w kategoriach rozwoju świata jako całości. Nie ulega wątpliwości, że dziś najpoważniejszym zagrożeniem dla świata jest przeludnienie i islam. Prawdą jest także, że karma ludzi nie zmienia się tylko dlatego, że zmieniają kraj pobytu. Ludzie, którzy się do nas sprowadzają i po których moglibyśmy oczekiwać że będą się cieszyć naszą kulturą i tym, co mamy dobrego, zadowoleni są oczywiście, że więcej tu zarabiają, ale poza tym niewiele się w nich zmienia. Nadal traktują źle kobiety, biją swoje dzieci i tak dalej.

Znaczący zwrot w strategicznych poglądach Turcji, Igor Torbakow, EURASIA INSIGHT, 7 marca 2006 roku.
Głównym czynnikiem skłaniającym tureckich przywódców do zmiany ich geopolitycznych poglądów jest Irak. Reżyserzy tureckiej polityki niezwykle martwią się o niebezpieczny rozwój sytuacji u południowego sąsiada. 3 marca w Stambule na spotkaniu z zagranicznymi korespondentami urzędnicy ostrzegli przed eskalacją etnicznych i religijnych walk w Iraku, które mogą uczynić Irak "nowym Libanem". Według najbardziej pesymistycznego scenariusza Ankary wojna domowa w Iraku może doprowadzić do narodzin niepodległego Kurdystanu, co miałoby potencjalne konsekwencje dla terytorialnej integralności Turcji. Zachowanie administracji Busha doprowadziło do wszystkiego złego, co dzieje się w Iraku - uważa wielu Turków. „Jeśli Irak się rozpadnie i na północy powstanie państwo kurdyjskie, winą za to Turcy obciążą Amerykę”- powiedział w wywiadzie dla „Turkish Daily News” były prezydent Turcji Suleiman Demirel. Taka sytuacja jeszcze zaogni i tak nie najlepsze ostatnio stosunki między Ankarą a Waszyngtonem, uważa polityk.

Za tygodnikiem powszechnym

Papieskie herezje


14 maja 1999 r. świat obiegła fotografia: Papież składa pocałunek na Koranie, świętej Księdze islamu.
Takim sensacyjnym akcentem zakończyła się audiencja Jana Pawła II dla patriarchy Raphaela I, duchowego przywódcy Kościoła chaldejskiego w Iraku, któremu towarzyszyli duchowni islamscy z tego kraju.

Właśnie ci ostatni pod koniec spotkania podarowali Papieżowi egzemplarz Koranu.

Zachowanie Jana Pawła II spotkało się z bardzo różnymi ocenami w świecie chrześcijańskim. Nie zabrakło głosów oburzenia czy oskarżeń o zdradę świętej wiary. Sam patriarcha Raphael powiedział krótko: “Gest ten ukazał, że Papież nie tylko jest świadom cierpień narodu irackiego, ale również ma wielki szacunek dla islamu”.

Jakkolwiek rozumieć ów gest, daje on do myślenia szczególnie w kontekście słów wypowiedzianych przez Jana Pawła II w 1985 r. do młodych muzułmanów w Casablance. Nawiązując do czci, jaką wyznawcy tej religii darzą Abrahama, Papież powiedział wówczas: “Abraham jest dla nas tym samym wzorem wiary w Boga, poddania Jego woli i zawierzenia Jego dobroci. Wierzymy w tego samego Boga, Boga jedynego, Boga żywego, Boga, który stwarza świat i prowadzi swoje stworzenie do doskonałości”.

Nicolas Sarkozy, jeden z czołowych kandydatów w przyszłorocznych wyborach prezydenckich we Francji, zaapelował podczas zjazdu Europejskiej Partii Ludowej (EPL) w Rzymie, by Unia Europejska jasno określiła swoje granice i przedstawiła krajom aspirującym do UE konkretną ofertę w ramach uprzywilejowanego partnerstwa.

"Musimy zapytać: czy Europa powinna mieć granice? Odpowiedź brzmi tak, powinna" - powiedział w czwartek na zjeździe chadeków Sarkozy. "Europa bez określonych granic stanie się podgrupą Zjednoczonych Narodów" - dodał.

Centroprawicowa Europejska Partia Ludowa tworzy w Parlamencie Europejskim największą frakcję polityczną, w której skład wchodzą m.in. włoska Forza Italia, niemiecka CDU, francuska UMP czy polskie PO i PSL. W rzymskim zjeździe partii uczestniczy jedenastu narodowych liderów z całej Europy, w tym oprócz Sarkozy'ego, kanclerz Niemiec Angela Merkel, kanclerz Austrii Wolfgang Schuessel, przewodniczący PO Donald Tusk, a także szef Komisji Europejskiej Jose Barroso.

Czy włączenie Turcji do UE to akceptacja konia trojańskiego islamu w cywilizacji chrześcijańskiej? Odpowiedź na to pytanie wciąż jest przed nami.


Czytam artykuł Piotra Semki „Tureckie albo-albo” w „Ozonie”/32 z mieszanymi uczuciami. Oto autor buduje wizję, jakoby współczesna, aspirująca do Unii Europejskiej Turcja, tak jak w początkach państwowości młodo-tureckiej, była ciągle państwem autorytarnym, gdzie silna administracja centralna i rozwinięta armia strzegą ortodoksyjnej laickości państwa. „Jeśli więc Europa chce, by nad Bosforem islamiści kiedyś nie podnieśli głowy, musi się pogodzić z restrykcjami wobec religii” – pisze Piotr Semka i dodaje: „Ale jeśli apostołowie »political corectness« zaczną wymuszać pełen demokratyzm, mogą skorzystać na tym islamiści i nagle Europa odkryje w swoim składzie muzułmańskiego konia trojańskiego”.

"Jerozolima, trzecie swiete miasto islamu, skad, wedlug tradycji, prorok Mahomet wstapil do nieba"

To zdanie, powtarzane przez wszystkich, nie zawiera zadnej prawdy i sluzy propagandzie arabskiej tylko i wylacznie po to, zeby usprawiedliwic ich pretensje co do miasta, bez zadnej podstawy, ani historycznej ani tez religijnej.

Fakty sa nastepujace:

1. Jerozolima nie jest nawet ani raz wspomniana w Koranie.

2. Mahomet zmarl w Arabi i nigdy nie byl w Jerozolimie, wedlug tego co mowia wszystkie historyczne teksty, rowniez arabskie

3. Swiete miasta islamu to Mekka i Medyna; dlatego tez, jak muzulmanin sie modli, zwraca sie ku Mecce i staje tylem do Jerozolimy.

4. Meczety na Wzgorzu Swiatynnym zostaly zbudowane przez rod ze szczepu Umaiow, ktory byl rodem zwalczajacym rzadzacych w Arabi i starajacym sie go zastapic i do tego byl potrzebny inny meczet. Poza tym Umaiowie przeprowadzili dwie wojny napadajac na Arabie, ale kazda z nich zakonczyla sie niepowodzeniem. Jerozolimie i Umaiom nie udalo sie zdobyc tego kraju. Nie tylko nie zwyciezyli przeciwnikow ale tez nie udalo im sie zamienic miejsca ich kultu z Mekki do Jerozolimy.

Co wspaniałego dał światu islam? Oprócz samego islamu który jak wiadomo jest najwspanialszą rzeczą na świecie. Ale niewiernym może nie wystarczać! Niewiernym trzeba pokazać coś co zrozumieją. Dlatego muzułmanie rozpoczeli projekt który ma pokazac jakie wielkie odkrycia świat zawdzięcza muzułmanom BBC

O muzułmańskich wynalazkach pisze też The Independent

Arabskie wynalazki
Zawdzięczamy im kawę, torpedy i ogrody
Kawa, czeki, obiady z trzech dań. Wiele wynalazków, które dziś uważamy za coś zupełnie oczywistego, zawdzięczamy Arabom. Oto nasza lista dwudziestu najważniejszych odkryć z muzułmańskiego świata:
1. Jak głosi legenda, pewien Arab o imieniu Khalid pasł swoje kozy w regionie Kaffa w południowej Etiopii. W pewnej chwili zauważył, że jego zwierzęta zrobiły się żywsze po zjedzeniu rosnących w pobliżu owoców. Zabrał roślinę do domu i ugotował z niej pierwszą kawę. Pierwsze przekazy pisemne na temat tego napoju mówią o ziarnach eksportowanych z Etiopii do Jemenu, gdzie kawę pito podczas całonocnych modłów. Pod koniec XV wieku kawa dotarła do Mekki i do Turcji, skąd w 1645 roku wyruszyła do Wenecji. Do Anglii trafiła w roku 1650 dzięki Turkowi, który nazywał się Pasqua Rosee i otworzył pierwszy dom kawowy w centrum Londynu. Arabskie słowo „qahwa” przeobraziło się w tureckie „kahve”, potem włoskie „caffé” i wreszcie naszą „kawę”.

Amerykanie powoli uświadamiają sobie, że ich działania mogą doprowadzić Irak do całkowitego rozpadu
Jeśli szyici nie dopuszczą sunnitów do współrządzenia państwem, obie społeczności czeka krwawa wojna domowa. Niewykluczone, że Irakijczycy (i Amerykanie!) zatęsknią jeszcze za porządkiem lat dyktatury Saddama Husajna.
Powoli, ale w widoczny sposób iraccy szyici i sunnici dzielą swój kraj na dwa wrogie obozy. Między Tygrysem a Eufratem masowe przesiedlenia nie są jeszcze wynikiem decyzji politycznej, ale raczej reakcją ludności obawiającej się krwawych porachunków pomiędzy wyznawcami różnych odłamów islamu. Nie mają one na razie charakteru czystek na wielką skalę, jak te na Bałkanach w latach 90. Aby Irakijczycy opuścili swoje domy, wystarczą pogłoski o zbliżających się represjach w odpowiedzi na nową falę przemocy – ostatnio bodźcem dla migracji było na przykład wysadzenie w powietrze pod koniec lutego szyickiego meczetu w Samarze.