Tygodnik "Wprost", Nr 1214 (19 marca 2006)


Czy Hamas przestanie być Hamasem?

Henryk Szafir
z Jerozolimy

W Ramallah trwają prace wykończeniowe przy budowie mauzoleum Jasera Arafata. Gdy w 1996 r. własnoręcznie obcinał on brody islamskim szejkom, nikt nie wiedział, że dziesięć lat później jego ofiary sięgną po władzę i staną się najbardziej reprezentatywnym i mającym demokratyczną legitymację przedstawicielem narodu palestyńskiego. Wtedy wydawało się, że porozumienie izraelsko-palestyńskie znalazło się w zasięgu ręki. Dzisiaj obie strony oddaliły się od tego celu bardziej niż kiedykolwiek. Już wkrótce rząd izraelski będzie musiał wybrać między Hamasem, partnerem do uwiecznienia krwawego konfliktu, a Abu Mazenem, ostatnim partnerem w procesie pokojowym. Decyzja w tej sprawie zapadnie najprawdopodobniej niemal natychmiast po wyborach parlamentarnych w Izraelu.

Afgańskie kobiety wciąż są dyskryminowane. Gwałty, morderstwa i przymusowe małżeństwa są na porządku dziennym Afganistan za rządów talibów jak żaden inny kraj w najnowszej historii kojarzony był z uciskiem kobiet. Nigdzie nie dopuszczano się wobec nich takiej przemocy i tylu okrucieństw, co w Kandaharze, kolebce islamskiego fanatyzmu w tym kraju. Pięć lat po upadku talibskich rządów raport Afgańskiej Niezależnej Komisji Praw Człowieka wylicza przypadki ciągłej, powszechnej dyskryminacji kobiet, w tym gwałtów, zabójstw i przymusowych małżeństw prowadzących do samobójstw.

Denmark's Intifada - Paul Belien

Za kryzysem związanym z karykaturami kryje się walka małego kraju o swą tożsamość narodową.

Dania jest jednym z najmniejszych państw Europy - ma tylko 5.5 miliona mieszkańców. Aż do początku tego roku znana była głównie ze względu na swe produkty nabiałowe, maślane ciasteczka, Legos i baśnie Hansa Christiana Andersena. Jednak konserwatywni Europejczycy przyglądali się Danii od pewnego czasu.

Przedstawiamy kolejne tłumaczenie z portalu Faith Freedom - tym razem slynne oskarżenie Alego Siny w którym zaoferował 50 tysięcy $ i obietnicę usunięcia strony Faith Freedom każdemu kto udowodni że się myli. Faith Fredom jest największym na świecie krytycznym portalem o islamie - pomimo niezwykle ostrych słów użytych przez Alego Sine próbę polemiki podjęło z nim bardzo wielu liderów społeczności muzułmańskiej, duchownych i zwykłych muzułmanów. Jak dotąd strona istnieje - więc nikt jeszcze nie obalił tez Alego Siny. Ali Sina sam jest ex-muzułmaninem. Irańczykiem z pochodzenia. Chcę ten artykuł specjalnie zaopatrzyć moim komentarzem jako autora Eurojihad.org

Nie rozumiem kobiet i pewnie nigdy nie zrozumiem. Nie potrafię rozgryźć rządzących nimi instynktów i kalkulacji. Dziwią mnie ich zachowania i kaprysy. Zaintrygował mnie więc ciekawy artykuł pani Anny Kędzierskiej zamieszczony jakiś czas temu na psz.pl poświęcony pozycji kobiety w islamie oraz w judaizmie i chrześcijaństwie.
Najpierw sprawdziłem, czy to rzeczywiście strona psz.pl a nie islam-in-poland.org. Później zacząłem się zastanawiać czy nie żyję przypadkiem w jakimś Matrixie i czy czasem nasze kobiety mają gorzej od kobiet w Pakistanie. Później zacząłem się zastanawiać czy jesteśmy krajem muzułmańskim, bo wychodziło mi cały czas, że nasze mają lepiej od tamtych. Później dałem sobie spokój i poszedłem na ,,Syrianę”...

Tygodnik "Wprost", Nr 1213 (12 marca 2006)


Afryka zmienia się w gniazdo islamskiego fundamentalizmu

Agata Jabłońska

Afryka to dla Al-Kaidy róg obfitości. Kupowane tam złoto i diamenty były - i możliwe, że wciąż są - głównym źródłem dochodów Bazy. Organizacja na tym jednak nie poprzestała. Kontynent praktycznie bez przeszkód zmienia się w gniazdo fundamentalizmu. Zachód nie wyciągnął wniosków z lekcji Bliskiego Wschodu i afgańskiego talibanu.

Zatoka Perska Kto pierwszy użyje broni jądrowej

Z dr. Andrzejem Strupczewskim, który z ramienia Międzynarodowej Agencji Energii Atomowej wielokrotnie wizytował irańskie instalacje jądrowe, rozmawia Rafał Jabłoński

Po co Iranowi bomba?

Odpowiedź jest prosta. Ten kraj graniczy z Pakistanem, który ma bombę. Dalej są Indie mające bombę, a jeszcze dalej Chiny, też z bombą. Wojska USA w Iraku i Afganistanie także posiadają broń jądrową. I Iran, uważający się za najważniejszy kraj muzułmański, też powinien ją mieć. Już szach chciał bomby.

Czy Iran rzeczywiście może mieć ładunki jądrowe?

Tak. W ciągu kilku lat. Oni mają z czego je zrobić, bo mają i własny uran, i mogą też przerabiać paliwo jądrowe z uruchamianej właśnie elektrowni w Buszer, wokół czego jest teraz tyle szumu. Na razie co prawda korzystają z paliwa rosyjskiego i zgodnie z umową, po wykorzystaniu muszą je zwrócić do producenta, ale mogą umowę złamać...

Czy z tego paliwa można łatwo zbudować bombę?

W zasadzie nie, gdyż jest ono silnie napromieniowane, i na dodatek w tym plutonie jest około 40 proc. materiału niekorzystnego dla konstrukcji bomby. Gdyby z tej mieszaniny zbudować głowicę jądrową, to mogłaby sama eksplodować. Takie paliwo trzeba więc wcześniej poddać skomplikowanej obróbce chemicznej. I teraz pytanie – po co pchać się w paliwo atomowe, trudne do obróbki i silnie napromieniowane, kiedy można zająć się nienapromieniowanym uranem z własnych kopalni? Który można dla potrzeb broni jądrowej wzbogacać w wirówkach. Tak więc reaktora w Buszer raczej nie opłaca się używać do produkcji plutonu.

Najgorszym okresem dla chrześcijan jest ramadan. Sąsiedzi patrzą na ciebie, jak się patrzy na jakiegoś "rzadkiego zwierzaka" - twierdzi Gilberto Orellana, ewangelikalny misjonarz w Maroku, pochodzący z Salwadoru. Misjonarz został "zdemaskowany" po latach pobytu w Maroku. Pracował jako profesor muzyki w konserwatorium w Tetúan. Nikt nie wiedział, że jest również pastorem i misjonarzem. Ewangelię głosił dyskretnie innym nauczycielom i swoim uczniom.

Oprócz małej, około 3,5 tysięcznej społeczności żydowskiej, teoretycznie wszyscy obywatele Maroko są muzułmanami. Kodeks karny uznaje wolność wyznania, ale w praktyce zawiera również artykuł 220, który grozi więzieniem od pół roku do 3 lat każdemu, kto starałby się nawrócić muzułmanina.

Pastor Orellana od 1995 r. mieszka ze swoją rodziną w Maladze. Wspomina, że niektórzy z jego uczniów bali się nawet dotknąć Biblii. Inni przestawali się do niego odzywać, kiedy im mówił, że jest chrześcijaninem. Byli jednak i tacy, którzy zainteresowali się wiarą pastora i pięć osób nawet przyjęło chrzest w wannie jego domu.

Fiesta poprawna politycznie Czy twórcom ninots narzucono cenzurę Na ulicach Walencji nie pojawią się w tym roku satyryczne figury przedstawiające Mahometa i jego fanatycznych wyznawców. Ani premier, ani lokalny rząd nie życzą sobie, aby sztuka jeszcze raz doprowadziła do zamieszek. Czy to wystarczający powód, by ograniczać wolność artystów?Nie możemy rezygnować, choćby w najmniejszym stopniu, z wolności wypowiedzi. Nie wolno nam dawać innym do zrozumienia, że jesteśmy gotowi odstąpić od czegoś, co ma podstawowe znaczenie dla naszego święta. Jeśli raz tak zrobimy, staniemy się bezbronni wobec dogmatów, i to nie tylko religijnych” – tymi słowami znany naukowiec Santiago Grisolia, przewodniczący Rady Kultury Walencji zakończył wystąpienie skierowane do pozostałych członków tego gremium. Przemówienie dotyczyło polemiki wokół autocenzury, jaką zastosowali niektórzy artyści biorący udział w Fallas (uroczystościach, jakie co roku odbywają się w Walencji. Na ulicach miasta stawia się wtedy ogromne figury z drewna i kartonu, które 19 marca, w dniu św. Józefa, zostają spalone – przyp. Onet).

Answering islam – zniewolenie kobiet - część druga

Poligamia, kochanki i konkubiny

Islam jest bardzo pobłażliwy w sprawach małżeństwa i rozwodu, co powoduje poważne emocjonalne, psychologiczne i ekonomiczne kłopoty kobiet, [a wszystko po to] aby zaspokoić męskie pożądanie. Koran zezwala, by mężczyzna miał do czterech żon jednocześnie. Jeśli pragnie ożenić się z inną kobietą, wszystko co musi uczynić to rozwieść się z jedną ze swoich [starych żon] i zastąpić ją inną [nową]. Punkt ten jest podkreślany przez [cały] szereg wersetów. Czytelnik może jednak nie być świadom, że oprócz legalnych czterech żon Koran zezwala mężczyźnie na posiadanie tylu kobiet ile ten zechce; to znaczy, że może on mieć konkubiny, kochanki i niewolnice. W tym temacie Ibn Hazm mówi (Tom. 6, część 9, str. 441 i 467), że

“Nikomu nie wolno poślubić więcej niż cztery kobiety, każdemu jednak wolno, oprócz [posiadania] tych żon, kupić tyle (kobiet), ile tylko zapragnie.”