Temat: News

Dwudziestoletni Niemiec, który przyjął islam, nawołuje w internetowym nagraniu do świętej wojny, dżihadu. Nagranie badają eksperci prokuratury i Federalnego Urzędu Kryminalnego (BKA).

- Przystąpcie do dżihadu, bo to jedyna droga do raju. Jeśli to niemożliwe, wspomóżcie nas swoim majątkiem - mówi w nagraniu po niemiecku pochodzący z Neunkirchen w Kraju Saary Eric B., podpisany islamskim nazwiskiem Abdulgaffar El Almani.

Na filmie widać drugiego zamaskowanego mężczyznę, prawdopodobnie islamskiego ekstremistę.

Policja przypuszcza, że Eric B. przebywa obecnie w trudno dostępnych rejonach na pograniczu Pakistanu i Afganistanu.

Mężczyzna był już wcześniej znany niemieckim władzom. Utrzymywał kontakty z tzw. grupą z Sauerland - trójką ekstremistów, zatrzymanych we wrześniu zeszłego roku w związku z planowanymi przez nich zamachami na amerykańskie obiekty militarne i cywilne w Niemczech zachodnich.

B. mieszkał z jednym z członków grupy. We wrześniu wyjechał za granicę.

Gazeta "Bild" oraz radio Suedwestrundfunk podały, że mężczyzna deklaruje w nagraniu, iż gotów jest do zamachu samobójczego w imię swojej wiary. Według "Bilda" policyjni eksperci nie wykluczają ponoć, że film może wskazywać, iż ekstremista planuje zamach na terenie Niemiec.

Jednak, jak podała telewizja ZDF, służby bezpieczeństwa nie mają konkretnych wskazówek potwierdzających, by istniało bezpośrednie

Islamscy ulemowie zdecydowanie sprzeciwili się idei budowy kościoła w Arabii Saudyjskiej. Jeden z parlamentarzystów nazwał ten pomysł wręcz absurdalnym i nie do przyjęcia.

Polemika zrodziła się po wypowiedzi abp. Moungeda El-Hachema, który ujawnił, że Stolica Apostolska rozmawia z rządem Arabii Saudyjskiej na temat wybudowania tam świątyni. Jest to jedyny kraj nad Zatoką Perską, w którym nie ma żadnego miejsca kultu jakiejkolwiek innej religii poza islamem.

Anwatr Al Oshqi kierujący Bliskowschodnim Centrum Studiów Strategicznych w Arabii Saudyjskiej stwierdził, że aby mogło dojść do wybudowania katolickiej świątyni, Papież i wszystkie Kościoły chrześcijańskie musiałyby uznać Mahometa za proroka, jako że muzułmanie uznają za takiego Jezusa. W Arabii Saudyjskiej obowiązuje absolutny zakaz wznoszenia niemuzułmańskich świątyń, a nawet posiadania Biblii, różańców czy krzyżyków.

Radio Watykańskie

Iran, Arabia Saudyjska, Afganistan i Pakistan – te kraje otwierają «listę hańby», czyli spis państw, w których powszechnie łamana jest wolność religijna. Zaraz za nimi plasują się komunistyczne Chiny.

Lista została opracowana przez miesięcznik „Mondo e missione” wydawany przez Papieski Instytut Misji Zagranicznych. Przygotowano ją w oparciu o dane Organizacji Narodów Zjednoczonych oraz departamentu stanu USA.

W otwierających «listę hańby» czterech krajach o większości muzułmańskiej obowiązuje kara śmierci za przejście z islamu na inną religię oraz za bluźnierstwo przeciwko Mahometowi. Panuje też powszechny brak tolerancji wobec wyznawców innych religii. Jak podkreśla Gerolamo Fazzini, redakcja miesięcznika interesowała się nie tylko losem chrześcijan czy katolików. Przeanalizowała sytuację wyznawców wszystkich religii, ponieważ – jak zaznacza dyrektor programowy „Mondo e missione” – prawo do wyznawania w wolności wiary należne jest każdemu człowiekowi. «Lista hańby» została opracowana, ponieważ wolność religijna jest jednym z najbardziej zagrożonych praw człowieka we współczesnym świecie.

Afroamerykański islam w Stanach Zjednoczonych Ameryki Północnej obejmuje kilka ugrupowań. Należą one do dwóch głównych ruchów, znanych pod nazwą: „Lud Islamu” (The Nation of Islam) i „Czarni Muzułmanie” (Black Muslims). Mimo iż często używa się ich zamiennie, oba ruchy różnią się między sobą, a ich członkowie znajdują się w konflikcie.

Na początku XX wieku grupa czarnych Amerykanów przyjęła islam. Muzułmanie jawili im się jako braterska wspólnota przekraczająca granice rasowe i etniczne w przeciwieństwie do chrześcijaństwa, które z kolei kojarzyli z religią białych ciemiężycieli. Wzrost liczby muzułmanów tego środowiska przyczynił się do powstania w latach 30. minionego stulecia jednego z najbardziej separatystycznych ruchów religijnych w Ameryce, „Ludu Islamu”. Mimo iż w oficjalnej nazwie pojawia się „islam”, jest to ugrupowanie nieortodoksyjne, wykorzystujące wprawdzie wiele elementów muzułmańskich, ale ideologicznie przepełnione czarnym rasizmem.

Początki ugrupowania sięgają 1930 roku, kiedy w getcie Detroit pojawił się nieznany nikomu W. D. Fard Muhammad. Powołując się na Koran i Biblię, nawoływał do zjednoczenia i wyzwolenia czarnej społeczności. Głosił m.in., że Murzyni nie są prawdziwymi Amerykanami i dlatego nie muszą być lojalni wobec państwa. Odrzucał dominację białego człowieka i występował z ostrą krytyką chrześcijaństwa, wskazując, że prawdziwą religią jest ta, którą wyznaje czarna rasa. Zwolennicy nazywali go wielkim mahdim lub mesjaszem. Fard zniknął jednak w tajemniczych okolicznościach w roku 1934.

Jego następcą został Robert Poole (1897-1975), znany jako Elijah Poole, a po przejściu na islam – Elijah Muhammad. To właśnie on nadał „Ludowi Islamu” jeszcze wyraźniejszy charakter separatystyczny. Między innymi dlatego uważa się go za rzeczywistego założyciela murzyńsko-islamskiego ruchu narodowego. Jego apokaliptyczne przesłanie zapowiadało kres białej rasy w Ameryce i powstanie prawdziwej wspólnoty „czarnego narodu wybranego”. W głoszonych teoriach Elijah Muhammad podkreślał polityczny, ekonomiczny i religijny ucisk, który prowadził czarną społeczność do zubożenia i uzależnienia. Jednocześnie jego przesłanie dawało biednym i bezrobotnym poczucie przynależności do wspólnoty, w której podkreślano wartości rodzinne i w purytański sposób egzekwowano dyscyplinę, pracowitość i oszczędność. We wspólnocie tej obowiązywał także ostry zakaz uprawiania hazardu oraz spożywania alkoholu, narkotyków i wieprzowiny. Wiele elementów „Ludu Islamu” odbiegało jednak od ortodoksyjnych zasad i rytuałów islamskich.

Afroamerykański islam w Stanach Zjednoczonych Ameryki Północnej obejmuje kilka ugrupowań. Należą one do dwóch głównych ruchów, znanych pod nazwą: „Lud Islamu” (The Nation of Islam) i „Czarni Muzułmanie” (Black Muslims). Mimo iż często używa się ich zamiennie, oba ruchy różnią się między sobą, a ich członkowie znajdują się w konflikcie.

Na przykład, Elijaha Muhammada uznawano za wysłannika Boga, odbierając tym samym nadrzędne miejsce prorokowi Mahometowi. Odrzucono także pielgrzymkę i zmieniono charakter rytualnej modlitwy. Dla zwolenników „Ludu Islamu” to nie meczet, lecz „świątynia” (Temple) była miejscem modlitwy. Zamiast głoszonego przez islam braterstwa wszystkich muzułmanów, „Lud Islamu” propagował radykalny separacjonizm czarnej rasy, a jego celem było stworzenie Czarnej Ameryki. W latach 1959-1963 „Lud Islamu” znajdował się w opozycji do ruchu, na czele którego stał Martin Luter King.

Uczniem i bliskim współpracownikiem Elijaha Muhammada, a zarazem czołowym działaczem „Ludu Islamu” był Malcolm X (1925-1965), znany wcześniej jako Malcolm Little. Jako charyzmatyczny kaznodzieja o radykalnych przekonaniach zdobywał on coraz liczniejsze rzesze członków, głównie ze środowisk najuboższych. Na początku lat 60. zmienił swoje poglądy do tego stopnia, że w 1963 roku opuścił „Lud Islamu” i założył nowe ugrupowanie, któremu nadano ogólną nazwę „Czarni Muzułmanie”. Do podjęcia tych decyzji przyczynił się m.in. konflikt z Elijahem Muhammadem. Przełomowym wydarzeniem w życiu Malcolma X była jednak odbyta w 1964 roku pielgrzymka do Mekki, podczas której doświadczył muzułmańskiej wspólnoty i odkrył zasady ortodoksyjnego islamu w wydaniu sunnickim. Na znak swej wewnętrznej przemiany przyjął imię Al-Hadżdż Malik Asz-Szabazz (Al-Hajj Malik El-Shabazz). Zmienił się też całkowicie jego stosunek do czarnego nacjonalizmu i rasizmu. Po zamachu na Malcolma X w 1965 roku, dokonanym prawdopodobnie przez członków „Ludu Islamu”, ucichło zainteresowanie tymi ugrupowaniami.

Uwaga amerykańskiej opinii publicznej skupiła się na nich ponownie dziesięć lat później, po śmierci Elijaha Muhammada. W 1975 roku na czele ruchu stanął jego syn, Wallace D. Muhammad, który jeszcze za życia Malcolma X kwestionował głoszone przez swego ojca teorie i strategię działań. Jako nowy lider obrał kierunek zapoczątkowany przez „Czarnych Muzułmanów”. Wyrazem dokonujących się przemian było między innymi zbliżenie się do ortodoksyjnego islamu sunnickiego i zlikwidowanie jednostek paramilitarnych. Ugrupowaniu nadano także nową nazwę „Amerykańska Misja Muzułmańska” (American Muslim Mission). W odpowiedzi na zachodzące zmiany jeden z bliskich współpracowników Elijaha Muhammada, Louis Farrakhan, doprowadził w 1978 roku do ożywienia radykalnych środowisk „Ludu Islamu”. Pod wodzą Farrakhana ruch – oprócz charakteru rasistowskiego – stał się również antysemicki.

Polaryzacja muzułmańskich środowisk afroamerykańskich, do której doszło w drugiej połowie minionego stulecia utrzymuje się nadal. Zauważa się jednak dominację tendencji umiarkowanych. „Lud Islamu” i „Czarni Muzułmanie” na stałe wpisali się w historię murzyńskiej ludności Stanów Zjednoczonych.

za: Radio Watykańskie

Jak donosi Rzeczpospolita -"chrześcijanki, tak jak muzułmanki, powinny zasłaniać twarz" - twierdzi kontrowersyjny islamski duchowny Taj Din al Hilali - pisze Rzeczpospolita.

W przygotowanej do druku książce mieszkający w Australii szejk Hilali dowodzi, że zarówno Stary, jak i Nowy Testament mówią o noszeniu zasłon przez kobiety. Matka Boska często jest pokazywana z chustą na głowie, a chustę można utożsamiać z islamskim hidżabem. „Zasłona podkreśla skromność i chroni godność kobiety bez względu na to, czy jest muzułmanką, czy nie” - pisze.

Z szejkiem Hilalim polemizuje anglikański biskup Południowego Sydney Robert Forsyth. „Nowy Testament wzywa ludzi, by ubierali się skromnie. Ale nie ma stwierdzenia, że kobiety są zobowiązane do zasłaniania twarzy. Należy się ubierać właściwie do sytuacji" - cytował jego słowa The Australian.

Taj Din al Hilali był muftim Australii w latach 1988 - 2007. Obecnie kieruje największym meczetem w Sydney. Znany jest z kontrowersyjnych wypowiedzi. W 1988 r. stwierdził, że walka Żydów z muzułmanami jest „naturalną kontynuację wrogości Żydów do rasy ludzkiej jako całości”. Przekonywał, że Żydzi kontrolują świat poprzez masonerię, kluby rotariańskie, perwersję seksualną i szpiegostwo. W 2006 r. porównał rozebrane kobiety do „odkrytego mięsa": „gdy położysz mięso na ulicy, w ogrodzie czy parku (...), przyjdzie kot i je zje, czyja to będzie wina, kota czy odkrytego mięsa?". Gdyby „odkryte mięso” nosiło hidżab, nie byłoby problemu.

Później przepraszał za to porównanie, twierdząc, iż „bronił honoru kobiet”.

za:Rzeczpospolita

Wszystkich którzy wpłacali fundusze na rzecz naszego portalu bardzo prosimy o przeczytanie jeszcze raz instrukcji wypelniania formularzy - gdyz firma All Pay Zmienila nazwe na Dot Pay - wszystkie szczególy w informacjach udostepnionych w okienku z lewej strony portalu.

Od wojny z kapitalizmem do walki z islamem - taką woltę zrobił były włoski terrorysta, który w latach 70. należał do lewicowej organizacji Pierwsza Linia. Mężczyzna obecnie jest aktywistą Walczącego Frontu Chrześcijańskiego, podejrzanego o zamachy na meczety na północy kraju.
Roberto Sandalo był członkiem grupy uderzeniowej lewicowej organizacji terrorystycznej. Aresztowany w styczniu 1980 roku uniknął ciężkiego wyroku, ponieważ podjął współpracę z wymiarem sprawiedliwości. Dzięki jego zeznaniom zatrzymano aż 150 jego byłych towarzyszy i praktycznie rozbito organizację.

Roberto Sandalo przypomniał o swym istnieniu jesienią ubiegłego roku, gdy rozpoznano go wśród uczestników manifestacji antymuzułmańskiej w Mediolanie. Jej inicjatorem okazał się założony przez niego Walczący Front Chrześcijański. Jego działalność, jak ustaliła prokuratura, nie ograniczała się do pokojowych protestów. Dziś rano Sandalo zatrzymany został pod zarzutem dokonania zamachów na kilka meczetów i muzułmańskich ośrodków kultury.

Pochodzący z Egiptu zastępca redaktora naczelnego włoskiego dziennika "Corriere della Sera" Magdi Allam, ochrzczony niedawno przez papieża, wziął ślub kościelny w rzymskiej bazylice świętego Jana na Lateranie - ujawniła w środę Ansa.
Ze swą żoną, tłumaczką literatury Valentiną Colombo, Allam miał ślub cywilny.

Ślubu udzielił im we wtorek rektor Papieskiego Uniwersytetu Laterańskiego biskup Rino Fisichella.

Zamkniętej ceremonii towarzyszyły nadzwyczajne środki bezpieczeństwa. Od kilku lat Magdi Allam ma policyjną ochronę ze względu na pogróżki ze strony muzułmańskich fundamentalistów w związku z jego krytycznymi wypowiedziami na temat radykalnego islamu.

Po chrzcie w bazylice świętego Piotra podczas mszy papieskiej w Wielką Sobotę Magdi Allam wywołał we Włoszech ożywioną polemikę, ponieważ jako konwertyta bardzo ostro zaatakował islam w artykułach opublikowanych na łamach swej gazety.

Napisał między innymi, że jest to religia nienawiści, przepojona nietolerancją i przemocą.

Zmiana wyznania jest dla wielu Polek mieszkających w Wielkiej Brytanii jedną z najtrudniejszych decyzji w życiu. Większość z nich nie podejmuje jej ani szybko, ani chętnie - pisze goniec.com.
Wywodzą się z katolickich rodzin. Dorastają w kręgu kultury chrześcijańskiej. Choć czasem nawet nie zdają sobie z tego sprawy, religia ma wpływ na ich życie. To właśnie dla takich Polek Wielka Brytania jest często pierwszym miejscem, w którym poznają osoby innego wyznania. Dla jednych ta odmienność jest atrakcyjna, inne są wobec niej nieufne, jeszcze inne otwarcie ją negują. Wśród nich są też kobiety, które związały się z innowiercami. Okazuje się jednak, że od tego momentu, do zmiany wyznania prowadzi jeszcze długa i kręta droga, a nie każda Polka chce nią podążać - czytamy na stronie goniec.com.

Związki wyznawców dwóch odmiennych religii nie należą do prostych. Szczególnie, jeśli każdy z partnerów jest wierny swoim tradycjom i chce żyć według reguł podyktowanych własną religią. W takiej sytuacji trudno myśleć o wspólnej przyszłości, ślubie czy potomstwie. Dla wielu osób bardzo liczy się zdanie rodziny, a ta często jest przeciwna. Jedni uważają, że to tylko stereotyp, a szczęście związku zależy jedynie od osób, które go budują. Jednak w przypadku dwóch tak odmiennych kultur jak np. chrześcijaństwo i islam nie jest to wcale takie proste. – Wiedziałam, że nasz związek nie będzie należał do łatwych. Wielokrotnie próbowaliśmy się nawet rozstać. Ale nic z tego nie wyszło. Kiedy ludzie się kochają i czują, że są sobie pisani, to wcześniej czy później i tak do siebie wrócą – mówi Polka, która od dwóch lat jest w związku z muzułmaninem.

Jak podaje goniec.com, związki Polek z muzułmanami są w Wielkiej Brytanii częstsze niż w innych krajach. Młodzi ludzie decydują się na nie pomimo różnicy wyznaniowej. Spora część z nich zdaje sobie sprawę z problemów, jakie mogą w przyszłości wyniknąć na tej płaszczyźnie. Nie powinno się jednak zapominać o tym, że związek budują przede wszystkim kobieta i mężczyzna. Pomimo różnic między wyznawcami różnych religii powodzenie mieszanego związku jest możliwe.

Szwedzka Policja Bezpieczeństwa (Sapo) ostrzega, że Szwecja stała się bazą rekrutacyjną, logistyczną oraz finansową islamskiego terroryzmu.


Jak oświadczyła w poniedziałek w wywiadzie radiowym Malena Rembe, główny analityk wydziału antyterrorystycznego Sapo, w kraju znajdują się ośrodki, w których powstają plany operacji terrorystycznych przeciwko innym państwom. "Dysponujemy na to dowodami" - podkreśliła Rembe nie wchodząc w szczegóły.

Jej zdaniem sieć terrorystycznych komórek powiązanych z Al-Kaidą za główny cel swych działań obrała obecnie Europę, a nie Stany Zjednoczone. Można więc być pewnym, że plany powstające w jej szwedzkich ekspozyturach są w pierwszym rzędzie skierowane przeciwko takim państwom jak Wielka Brytania, Holandia, Hiszpania i Dania.

Dla samej Szwecji nie stanowi to bezpośredniego zagrożenia, lecz sytuacja może w każdej chwili ulec zmianie - mówiła Rembe. Wówczas istniejąca już w kraju infrastruktura terrorystyczna łatwo zagrozi również Szwecji, podobnie jak i innym krajom pozostającym obecnie na marginesie zainteresowań terrorystów.

Jak wynika z danych Policji Bezpieczeństwa, istniejące w Szwecji ekstremistyczne środowiska islamskie mają bardzo silne powiązania międzynarodowe. Ze szczególną uwagą Sapo traktuje związki tych kręgów z Afganistanem i Pakistanem. Dlatego uważnej obserwacji podlegają liczne osoby wyjeżdżające do tych właśnie krajów - powiedziała Malena Rembe.