Demokracja [2]

Obserwer 1 VII 2007r.

Mój apel do przyjaciół muzułmanów: Musicie wyrzec się terroru

Hassan Butt, były członek radykalnej grupy Al-muhajiroun, zbierający fundusze dla ekstremistów i wzywający do ataków na brytyjskich obywateli, wyjaśnia dlaczego był w błędzie.


Kiedy byłem wciąż członkiem czegoś do czego najprawdopodobniej najbardziej pasuje nazwa ,,brytyjska siec Jihadu" (BSJ), serii pół--autonomicznych brytyjskich islamskich grup terrorystycznych połączonych wspólną ideologią, pamiętam jak zwykle śmialiśmy się radośnie ilekroć ludzie w TV mówili, że wyłącznym powodem dla islamskich aktów terroru takich jak zamachy z 11 IX , zamach w Madrycie czy wydarzenia z 7 VII była polityka zagraniczna państw Zachodu.
Przez obwinianie rządu za nasze czyny, ludzie używający zwrotu ,,bomby Blaira" wykonywali propagandową pracę dla nas. Co więcej, oni także pomogli nam odwórcic uwagę społeczeństwa od prawdziwego stymulatora naszej przemocy : islamskiej teologii.

Piątkowa próba spowodowania masowych zniszczeń w Londynie za pomocą strategicznie umieszczonych samochodów-pułapek przypomina inne niedawne spiski brytyjskich muzułmańskich ekstremistów, w których mogli brac udział moi znajomi. I tak jak przy poprzednich atakach, społeczeństwo znowu wyraża opinię, że islamska przemoc jest związana jedynie z polityką zagraniczną. Na przykład , wczoraj w Radio 4 burmistrz Londynu ,Ken Livingstone , powiedział : ,,Jak wskazuje nasz wywiad, siłą sprawczą frustracji niezadowolonyvh młodych muzułmanów nie jest Afganistan , lecz głównie Irak." Odmówił też wtedy uznania roli islamskiej teologii w terroryzmie i powiedział, że Bractwo Muzułmańskie i wszycy, którzy udzielają religijnego mandatu zamachom samobójczym w Palestynie, są autentycznymi siłami w islamie.


Zostawiłem BSJ w lutym 2006, ale gdybym walczył dla niej dzisiaj, znowu bym się śmiał. Mohammed Sidique Khan , przywódca zamachowców z 7 lipca i ja byliśmy obydwaj częścią BSJ - spotkałem go dwa razy i chociaż dużo brytyjskich ekstremistów jest rozgniewanych zabijaniem Muzułmanów na świecie , tym co sprawiło, że ja i moi znajomi zaczęli planowac akty terroru przeciwko Brytanii , naszej ojczyznie i za granicą , było poczucie walki o stworzenie rewolucyjnego państwa, które przyniosłoby światu muzułmańską sprawiedliwośc.


W jaki sposób ta ciągła przemoc miała przybliżyc utopijny cel? Czemu muzułmańscy radykałowie usprawiedliwiają terror za pomocą ich religii? Nie ma tu zbyt wielu miejsca na wyjaśnienie wszystkich spraw z tym związanych, ale podstawą poglądów fundamentalistów jest dualistyczny model świata. Wielu muzułmanów zgadza lub nie zgadza się na sekularyzm, ale w tej chwili muzułmańska teologia, w przeciwieństwie do chrześciajańskiej, nie przewiduje rozdziału religii od państwa. Nie ma w niej ,,oddawania cesarskiego Cezarowi", bo państwo i religia to jedno i to samo. To wiekowe rozumowanie islamskich juristów także rozciąga się na świat gdzie relacje pomiędzy Dar ul - Islam ( Dom Islamu ) i Dar ul Kufr ( Dom Niewiernych ) są regulowane przez reguły tyczące się każdego aspektu handlu, pokoju i wojny.

Radykałowie i ekstremiści rozwijają tą teorię dwa kroki dalej. Krok pierwszy, to uznanie, że skoro nie ma islamskiego państwa, cały świat musi być Dar ul Kufr. Krok drugi: skoro islam musi wypowiedziec wojnę bezbożności, wypowiedzieli wojnę całemu światu. Wielu moich znajomych i ja byliśmy uczeni przez radykalnych brytyjskich i pakistańskich kaznodziejów, że uznanie całego świata za Dom Wojny (Dar ul-Harb) pozwala każdemu muzułmaninowi na na niszczenie świętości 5 rzeczy, które islam gwarantuje każdemu człowiekowi: zycia, własności, ziemi, myśli i przekonań. W Dar ul Harb dozwolone jest wszystko, wliczając w to zdradzieckie i tchórzliwe ataki na cywilów.

Rozumumienie świata jako pola bitwy było przyczyną fermentu wśród muzułmanów żyjących w Wielkiej Brytanii. Przez dekady radykałowie wykorzystywali starcia między teologią islamską i nowoczesnym świeckim państwem dla swej korzyści, przede wszystkim zaczynając debatę od pytania: ,,Czy jesteś muzułmaninem czy Brytyjczykiem?" Ale główną przyczyną, dzięki której radykałowie zwiększyli swoje oddziaływanie, jest to, że główne islamskie instytucje Wielkiej Brytanii nie chcą mówic o swojej teologii. Odmawiają zajęcia się trudnym i często skomplikowanym problemem przemocy w islamie i zamiast tego powtarzają jak mantrę, że islam to religia pokoju, koncentrują się na stosunku islamu do jednostki i mają nadzieję, że unikną debaty.

To zostawiło przestrzeń idei otwartą dla zawłaszczenia przez radykałów. Wiem to, gdyż jako dawny werbownik ekstremistów, za każdym razem, gdy władze meczetów zabraniały nam wstępu, odczuwano to jako moralne i religijne zwycięstwo.

Poza granicami Brytanii, są ludzie, którzy chcą odwrócic ten dwustopniowy rewizjonizm. Grupka uczonych z Bliskiego Wschodu próbowała okiełznac radykalizm twierdząc, że zasady wojny stowrzone przez islamskich prawników zawsze były powiązane z istnieniem islamskiego państwa, państwa które regulowałoby sprawy jihadu w sposób właściwy dla islamu. Innymi słowy, indywidualni muzułmanie nie mają prawa deklarowania globalnej wojny w imię jihadu.

Oprócz tego jest jeszcze poważniejszy argument, który uderzył mnie i wielu innych ludzi, którzy niedawno opuścili radykalne siatki islamskie, argument o wiele silniejszy, gdyż oznacza on wyjście z dogmatycznego paradygmatu i uznanie sytuacji na świecie: muzułmanie nie żyją już w dwubiegunowym świecie średniowiecza.

Jest faktem, że muzułmanie są obywatelami Wielkiej Brytanii. Nie jesteśmy już więcej imigrantami w Domu Niewiernych. Dla mojego pokolenia, urodziliśmy się tutaj, wychowaliśmy, chodziliśmy do szkoły, pracowaliśmy i tutaj zostaniemy. Co więcej, w nieznanej w historii skali, muzułmanie w Wielkiej Brytanii zyskali prawo do religijnej tożsamości poprzez ubiór, budowę meczetów, zakładanie cmentarzy i równośc wobec prawa.

Jednakże nie wystarczy powiedziec, że Muzułmanie czując się w Brytanii jak w domu po prostu zignorują wersety Koranu nakazujące zabijanie niewiernych. Poprzez odrzucanie zmierzenia się z wiekowymi teologicznymi argumentami, napięcia pomiędzy islamską teologią a współczesnym światem będą rosnąc z dnia na dzień. Będzie to trudne do przełknięcia, ale Abu Qutada - islamski uczony, którego palestyńscy terroryści, chcą wymienic na porwanego dziennikarza BBC Alana Johnstona - ma duże poparcie, gdyż jest niezwykle dobrze wykształcony i jego religijne wyroki są wysoko poważane. Jego opinie, z którymi się teraz nie zgadzam, mają wielką ważnośc w świetle kanonu islamu.

Odkąd opuściłem BSJ, wielu muzułmanów oskarżyło mnie o zdradę. Gdybym wiedział o nadchodzącym zamachu, nie miałbym zadnych zachamowań, by pójśc na policję, ale nieprawdą jest, że poszedłem do władz, tak jak to sugerowali niektórzy i zostałem informatorem.

Myślę, że kwestia terroryzmu zostałaby zdemistykowana, gdyby muzułmanie i niemuzułmanie zaczęli otwarcie rozmawiac o ideach, które napędzają terroryzm. (Muzułmańska wspólnota Wielkiej Brytanii musi się zbudzic ze stanu negacji i uznac, że nie jest wstydem przyznanie się do istnienia ekstremizmu w naszych rodzinach, społeczności i wśród naszych współwyznawców na świecie.) Jednakże do demistyfikacji nie dojdzie jeżeli jedynymi drogami kontaktu będą relacje między BSJ a siłami bezpieczeństwa.

Jeśli nasz kraj ma wziąc się za radykałów i ekstremistów, muzułmańscy uczeni powinni wrócic do książek i wystąpic z nowym zestawem reguł i świeżymi poglądami na prawa i obowiązki muzułmanów, których domy i dusze są trwale umieszczone, w czymś co nazywam Domem Koegzystencji. I gdy nowe obszary teologii zostaną otwarte, muzułmanie będą mogli wyzwolic się z przestarzałych modeli świata, zmienic reguły interakcji i byc może odkryjemy, że idea zabijania w imię islamu, to nic więcej niż anachronizm.